Landerren Txokoa

MACKA B

Azken 15 urteetan Europako reggaearen izar bilakatu da britainiarra. Eginiko musikak nahastezinak Rastafarien politika kontzientzia pizteko balio izan du. Bere letrak gizarte egoerarekin oso lotuak daude eta konpromiso handiko gaiekin jarrera tinkoa erakutsi du beti, hala nola, berdintasun eskubideak emakume eta inmigranteentzat, langabeziaz eta arrazakeriaz. Gai hauek jorratzeko duen moduak Europan ospetsu egin du, biztanlegoaren ardurarik gertukoenekin lotura baitute.
Ume zenetik gustatu izan zaio musika eta orduan entzuten zuen reggaeren erritmoak bere “bihotzean leku bat aurkitu” zuela esan ohi du. Zenbait musikari ikusita etxean DJ probak egiten hasi zen eta Jamaikara egin bisita batek inspirazioa ekarri zion. 1983an hasi zen txapelketa batean Banion eta Rankin Ann bezalako aurkariei gailendu eta irrati batzuek gonbidatu zutenean.
Handik gutxira bere lehen single-a etorri zen Maggie’s Letter Pappa P produktorearekin, eta arrakasta itzela izan zen. Handik aurrera arrakastaz arrakasta ibili zen eta hurrengo urteetan hainbat single atera zituen horien artean, Signs of the Times, Dread a who she love eta Proud Mandela. Orduzkeroztik, askotan izan da Europako zerrenden lehen postuan eta 15 disko kaleratu ditu.

Etiquetas: macka, b, lander, arbelaitz, reggae

“Borrokan jarraitzen dutela transmititzen dute beraiek, baina batzuk jada esperantza galtzen hasiak dira. 30 urte daramatzate etxera itzultzeko zain eta azken finean, isilpeko gerra bat bihurtu da. Hainbeste denbora zain egotea oso gogorra da”. Honela deskribatzen dio MATRAKAri Aloña Arruti EGKren Nazioarteko Teknikariak Saharako Tinduf errefuxiatu gunean ikusitako gazteen egoera.

EGK taldekoek “gazteon eskubideen alde” lanean ari den gazte elkarteek osaturiko EAEko plataforma bezala definitzen dute euren burua. Aipatu taldea Espainiako gazte kontseiluaren barruan (CJE) dago eta autonomia erkidego ezberdinetako elkarteekin Red Sahara izeneko talde bateko kide da. Saharar errefuxiatuetako gazte elkarte UJSario-ekin hitzarmen bat dutenez, eta hauek ospatzen zuten seigarren kongresua bisitarako aitzaki hartuta, han izan ziren errefuxiatuek bizi duten egoera ikusten.

Kongresuan parte hartzeaz gain, Saharar Kulturaren Festibala ospatzen zen eta bertako kultura, jolas, dantza eta abestiak ezagutzeko aukera izan zuten. Honez gain, bosnakako taldeetan hango familien etxeetan bizitzen aritu ziren eta honen ondorioz, lehen eskutik izan zuten euren egoeraren berri. Aloñak hango biztanleekin harreman ona izan zutela ziurtatzen du eta gainera, hori izan zela gehien harritu zuen gauzetako bat. “Izan ere, nahiz eta beraiek jakin gu euskaldunak ginela eta gure afera berri izan, Espainiako gazteen taldearekin joan ginen, eta Espainiak Sahararen egoerarekin duen erantzukizuna ikusita, oso ongi hartu gintuzten”. Bestalde, amorrurik handiena beraien desesperazioa ikusteak eman ziola baieztatu zuen. “Eguna joan eta eguna etorri ikusten dute ez zaiela iristen etxera bueltatzeko eguna”.

... (... jarraitzen du)

Etiquetas: sahara